پرسپولیس صدرنشین در تله بردهای توهم آمیز تارتار و میراث محافظه کاری
بازی فوتبال: پرسپولیس برای رسیدن به قهرمانی باید از بردهای توهم آمیز فاصله بگیرد و به خود بقبولاند که برای رسیدن به قهرمانی راه سختی در پیش دارد.
باخت یک بر صفر پرسپولیس مقابل فولاد، تنها یک نتیجه اتفاقی نبود بلکه نمایش عریانِ مشکلاتی بود که مدت هاست پشت پرده بردهای متوالی پنهان شده بود.
نگاهی بر ۱۰ هفته ابتدایی لیگ، حقیقتی تلخ را برملا می کند. پرسپولیس در تقابل با تیم های مدعی مثل تراکتور و فولاد شکست خورده و در مقابل رقبایی مثل استقلال و خیبر به تساوی رضایت داده است. این یعنی پرسپولیس دقیقاً در نقاطی که باید شخصیت یک مدعی را به نمایش بگذارد، گرفتار لرزش می شود.
مهدی تارتار که در کارنامه مربیگری اش همواره با نگاهی محافظه کار و در نقش تیم های غیر مدعی ظاهر می شد، حالا در پرسپولیس فرصتی طلایی برای اثبات خود یافته است اما بنظر می رسد تارتار هنوز نتوانسته است ذهنیتِ تیم های کوچک را کنار بگذارد. او برای رسیدن به این صندلی تقلا کرد ولی اکنون در محیطی پر از توجه و تحت فشار، مشخص است که یک جای کار می لنگد.
وقتی بردها تکرار می شوند، اشتباهات استراتژیک به چشم نمی آیند و تعویض های مساله دار تارتار نادیده گرفته می شوند اما حقیقت این است که تارتار در بازی خوانی گرفتار ضعف است و متاسفانه در کنار خود کادری را ندارد که بتوانند در لحظات حساس، گره گشای تیم باشند. حضور اشخاصی چون فاضلی با ذهنیت تدافعی، علی رضا محمد که سوابق شاخصی در فوتبال ندارد و رضا جباری که از ابتدا مورد نقد بود، سبب شده است که کادر فنی در مواقع بحرانی، هیچ راهکار خلاقانه ای برای تغییر جریان بازی نداشته باشد.
یکی از نقاط ضعف آشکار در سیستم فعلی، وضعیت بدنسازی است. افت شدید کیفیت بازیکنان از دقایق انتهایی هر بازی و تکرار زنجیروار مصدومیت ها، نشان دهنده این است که متدولوژی بدنسازی تیم با نیازهای یک تیم مدعی هماهنگی ندارد و نیاز به ریشه یابی فوری دارد.
در بحث جذب بازیکن نیز، پرسپولیس باآنکه از نظر موجودی بازار ضعیف عمل ننموده اما در «بهره برداری از مهره ها گرفتار گره است. تصمیم به استفاده از یک وینگر تیکدری در پست مدافع چپ، شاید در نگاه اول هنرمندانه به نظر برسد، اما در واقع اعتراف به شکست در جذب یک مدافع چپ تخصصی است. تصمیمی که هم به بازیکن صدمه می زند و هم تعادل دفاعی تیم را به خطر می اندازد. خرید ابوالفضل جلالی هم که بیشتر به مصدومیت ها شهرت یافته تا درخشش، نشان دهنده تصمیمات عجولانه و غیرحرفه ای باشگاه است که در نهایت سرمربی را مجبور کرد برای رقابت با او، از بازیکنان غیرتخصصی استفاده نماید.
در شبی که حتی فولاد هم فوتبال دلنوازی را به نمایش نگذاشت، گلزنی وحید امیری پیامی سخت برای مدیران و منتقدان بود. این اتفاق یک مرتبه دیگر ثابت کرد که جوانگرایی نباید به بهانه حذف تجربه تبدیل به یک شعار مردم پسند شود. فوتبال بازیِ لحظه ها، نبوغ و خلاقیت است. خلاقیتی که گاهی در پای یک جوان است و گاهی در تجربه و پختگی بازیکنی چون وحید امیری.
این گل، پاسخی دندان شکن به نحوه جدایی ناصحیح و بد مدل بازیکنان باسابقه از باشگاه بود. باشگاه پرسپولیس در مورد جدایی وحید امیری خوب تا نکرد و حالا روزگار به گونه ای پاسخ داد که نشان داد دود همیشه از کنده بلند می شود.
در حالیکه باشگاه پرسپولیس اینروزها شبیه به ملکی شده است که مدیرانش درحال تقسیم بخش ها و پست های مختلف آن هستند، تیم در زمین می سوزد. مدیریت باید بجای نمایش های اداری، به شرایط فنی تیم بیاندیشد. روزی که باید روی تقویت کادر فنی تارتار و جذب متوازن بازیکن تمرکز می شد، فرصت ها از دست رفت. حالا تنها راه نجات، اصلاح این نقاط ضعف در نقل و انتقالات نیم فصل است چونکه با این سبک بازی و این رویکرد مدیریتی، رنگ قهرمانی برای پرسپولیس کمرنگ خواهد بود.
منبع: خبرگزاری آنا
تصمیم به استفاده از یک وینگر تیکدری در پست مدافع چپ، شاید در نگاه اول هنرمندانه به نظر برسد، اما در واقع اعتراف به شکست در جذب یک مدافع چپ تخصصی است. خلاقیتی که گاهی در پای یک جوان است و گاهی در تجربه و پختگی بازیکنی چون وحید امیری.
منبع: بازی فوتبال
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب